,	, , ,				De Zandbakclub			,
		Wonderlijk Oostduinkerke     Natuurgebied Ter Yde			Eglantier in Ter Yde
		Halfweg tussen het Rodenbachplein en Groenendijk ligt het natuurgebied Ter Yde. Een prachtig landschap, gevarieerd en rustgevend. Poneys hebben er de vrije loop, wandelaars moeten op het padje blijven maar ook zo kan men er intens genieten van de natuur.
		Ooit was het anders. In de eerste wereldoorlog, 1914-18 was hier, in het oostelijk deel van het huidig natuurgebied, de Belgische artillerie actief om de stellingen van de vijand in Nieuwpoort te beschieten. Dat verliep als volgt: na de opstelling van de kanonnen werden eerst een paar schoten gelost om de juiste richting en afstand te bepalen, rekening houdend met de wind en de beperkte nauwkeurigheid van de plaatsbepaling. Eens de juiste instelling gevonden schoten alle kanonnen snel hun granaten op doel, daarna was het vlug inpakken en wegwezen vooralleer de vijandelijke artillerie kon riposteren. Vandaag kun je in Ter Yde het resultaat nog merken. Vanop een duinkop zie je in het gele zand in de delle, talloze bruine stippeltjes. Als je ze opraapt merk je dat het granaatscherven zijn, duizenden, hoekige centimeterdikke brokken metaal. Hoe iemand zulk intense beschieting kon overleven is onbegrijpelijk.			Granaatscherven opgeraapt in Ter Yde; 1 Euro als maat
		Met wat zoeken vindt men ook restjes pinnekesdraad, uit de eerste en uit de tweede wereldoorlog. Die verschillen, ook pinnekesdraad is onderhevig aan mode. Bovenaan in beeld fossiele pinnekesdraad uit de eerste wereldoorlog, onderaan uit de tweede, gevonden in Ter Yde.
		Voor de taalpuristen: hoe schrijft men pinnekesdraad? pinnenkesdraad? pinnekensdraad? pinnenkensdraad? Ik heb het opgezocht in het groene boekje. Het woord komt er niet in voor. Men zal het dus schrijven zoals het wordt uitgesproken: pinnekesdraad. Immers, schrift hoort een getrouwe weergave te zijn op papier van de gesproken taal. De taal primeert. Dit wordt soms vergeten door het committee. ....